Yağmur yağar, renkler umutlanır. Ele ele yağmurun dinmesini beklerler gökyüzüne çıkmak için. Yağmur gider, güzel de bir koku bırakır ardında.
Oysa renkler açıkta kalmış, biraz ıslanmıştır. Çocuklar ip atlamaya çıktığında ıslak sokaklara, renklerin yüzlerinden düşen damlacıkları, yeni bir yağmur sanırlar. Oysa renkler GÖKKUŞAĞI olmanın bedelini ödüyorlardır.